علیرضا آزادنیا : Piece of Art ؛ پس از مشاهده ی چندباره ی این اثر تصمیم گرفتم تفسیر کوتاهی بر آن نوشته و با سایرین به اشتراک بگذارم.
این اثر سه تکه در سه بخش ما را به سفری به تاریخ تمدن و آنچه که بر بشر گذشته می برد. در تابلوی اول از سمت چپ همانطور که دیده می شود پرنده ای تنها و توخالی در فضایی تاریک روی شاخه درختی نشسته، این تکه به بخش پیش از تمدن اشاره دارد که علی رغم فضای تاریکی که بر زمین حکم فرما بوده و انسان ها درگیر جنگ و شکار بوده و حتی هم نوع خواری می کرده اند، اما درونِ آنان خالی از مکر و نقشه چینی ها بوده است.
در تابلوی دوم که دو پرنده سیاه در فضایی سپید روی درختان نشسته اند به انقلاب کشاورزی و یکجانشینی بشر اشاره دارد(به پر برگ و بار شدن درخت در این تابلو دقت فرمایید) در این دوره بشر تصور می کرد با انقلاب کشاورزی و ساکن شدن و تشکیل کانون خانواده از آن فضای سیاهِ پیشین گریخته، دریغا که او فضای سیاهِ پیشین را خود به درونِ خود جذب کرده و از این روی است که سیاهی آسمان به سپیدی بدل گشته، اما بشر از این موضوع بی اطلاع است و خوشحال.
اما در تابلوی سوم(سمت راست) که مهم ترین پارتِ این اثرِ مهم است، نقاش ما را به تماشای آنچه که مدرنیته بر سرمان آورده است می برد، در این تابلو سه پرنده ی سیاه را مشاهده می کنیم(پدر در بالا، مادر در پایین، و فرزند بی سر در بخش پایین سمت راست) که روی کابل های برق(نماد مدرنیته) نشسته است و هرکدام سرگردان به یک سو می نگرند. فضا در این تابلو خشن و سیمانی تصویر شده، کابل های برق در چند نقطه از هم جدا شده اند و پرندگان در اصل روی هیچ ایستاده اند، تخمِ آن ها(حاصل تلاش و آنچه برایش زیسته اند) روی هوا معلق مانده، و تنها فرزندشان سر ندارد و فقط بدنی بی جان است. اگر این نقاشی قرار بود تابلوی چهارمی داشته باشد، آن تابلو کاملاً سیاه می بود و فضا و موجودات از هم قابل تمییز نمی بودند.
در کل خوشحالم از خریدن و داشتن این اثر زیبا و عمیق