محسن زمانی : جمع اضداد! ؛ خب... اول کار باید سطح انتظاراتمون از یک گوشی معلوم باشه تا امکان اظهار نظر در موردش رو داشته باشیم.
در مورد نوکیا G10 با یک گوشی میانرده مواجهیم که قرار نیست آسفالت یا COD رو با حداکثر کیفیت روش اجرا کنیم.
بعنوان یک گوشی برای انجام کارهای روزانه یعنی تماس، اجرای اپ های معمول مثل پیامرسانها و انبوهی از برنامه های کاربردی داخلی و خارجی دیگه مثل همراه بانک ها و ... ، عکاسی غیر حرفه ای و روزمره و وبگردی گوشی کاملاً کار راه انداز و خوبیه.
کیفیت ساخت از نظر مرغوبیت جنس و مؤلفه های دیگه مرغوبیت مثل کیفیت نمایشگر و قدرت صدا و آنتن و ... هم در حد خودش با انتظاراتی که در بالاتر ذکر کردم خوبه.
اما مهمترین نکته در مورد این گوشی و البته همه گوشی های نوکیا، سیستم عامل اندروید one نصب شده روی اونهاست.
این ویژگی رو هم در نکات مثبت ذکر کردم و هم در نکات منفی چون در واقعیت هم، وجود اندروید خام از بعضی جهات نکته مثبت و از بعضی جهات منفی بحساب میاد!
اندروید خام کمترین میزان گیر و لگ رو داره چون دستکاری نشده. روان و بی دردسره و آپدیت های جدید هم حداقل تا دو سال براش ارائه میشه. (همینجا یادآوری کنم که اندروید نصب شده روی گوشی بصورت پیش فرض 11 هست ولی امکان بروزرسانی به 12 رو البته با وی پی ان دارین و بعد از این بروزرسانی هم، حدود 15 وصله امنیتی که براش ارائه میشه رو حتما حتما نصب کنین. طبق قول مسئولین نوکیا، اندروید 13 هم برای این گوشی عرضه خواهد شد)
ولی مشکل اصلی اینجاست که اندروید خام انعطاف پذیری کاربری خیلی خیلی پایینی داره. امکاناتی که تولید کنندگان بزرگ گوشی های همراه (مخصوصا برندهایی مثل هوآوی که واقعا برای کاربر گوشی خودشون «ارزش کاربری» قائل هستن و مثل بعضی های دیگه، فقط برای «برند» خودشون جیب مشتری رو خالی نمی کنن) به اندروید و منوهای تنظیماتش اضافه می کنن باعث میشه که شما کنترل خیلی خوبی روی گوشی خودتون داشته باشین که در اندروید خام از این امکانات محرومین!!!
در اندروید خام (و طبعا در گوشی های نوکیا) ، منوی تنظیمات بسیار ساده و ابتدائیه حتی از نظر شکل و شمایل! بنابراین کمترین میزان کنترل بر روی تنظیمات گوشی رو دارین بنحوی که حتی این اختیار به شما داده نشده که تصویر زمینه لغزان برای پس زمینه آیکون هاتون انتخاب کنین!!!
خبری از برنامه های کاربردی متداول مثل گالری، پلیرها و حتی مدیر فایل هم نیست و شما مجبورین که همه چیز رو خودتون نصب کنین!
خب البته این مسأله از جهاتی هم خوبه مثل اینکه فضای ارزشمند حافظه با کلی از برنامه های کاربردی غیرکاربردی(!!!) پر نشده و شما این اختیار رو دارین که اپ هایی که بنظرتون کارامدتر هستن رو روی گوشیتون نصب کنین. (من اپ گالری و مدیرفایل خود گوگل رو نصب کردم و بنظرم خیلی خوب و قابل اعتماد هستن)
ولی با حضور اجباری و غیرقابل حذف نوار دستیار گوگل چکار باید کرد؟!!! ایشون زیر آیکونهای داک جا خوش کردن و بهیچ عنوان هم قابل حذف نیستن! (به عکسهایی که ارسال کردم دقت کنین)
تنها راه حل برای رهایی از این حضور تحمیلی و البته جبران برخی از کمبودهای بصری و نمایشی، استفاده از یک لانچر خوب و با امکاناته. اینطوری میشه تا حدودی از زندگی لذت بیشتری برد!
در پایان توجه داشته باشین که بهرحال کار کردن با اندروید خام بعنوان یک تجربه متفاوت، خالی از لطف نیست...
***
بروز رسانی : همونطور که نوکیا قول داده بود اندروید 13 (با حجم حدود 2 گیگ) برای این گوشی ارائه شد و با کمک وی پی ان نصبش کردم.
یک وصله امنیتی هم براش اومده بود که اون هم با وی پی ان نصب شد