بدون نام و نام خانوادگی : ناکافی ؛ حدود سه سال روی تخت یک نفره با تشک طبی نیمه سفت استفاده شد. همون اوایلِ استفاده، بخش نازک و گوشه های تیز نازکش حالت لهیده و شل پیدا کرد و تغییر شکل داد. ولی بقیه ظاهرا سالم موند. روکشش لیز یا شیبش باعث لیز خوردن به پایین بود. با وجود اینکه بیشتر روش ملافه کشیده شد، روکش خودش یکبار با ماشین لباسشویی شسته شد که به نظر تا حدی فرسوده شد.

خوابیدن باهاش مشکل بود. در حالت طاق باز، با بالش واسطه هم سر و گردن شیبدار قرار می گرفت و باعث آویزونی صورت و غبغب و حس خفگی در خواب می شد و تازه صبح ها لیز خورده و سر در پایین شیب بیدار می شد. شانه ها و دست ها و کتف و پشت هم درد می گرفت یا نقاط تنش پیدا می کرد یا خواب می رفت. و مشکلات کمر هم بود و نیاز به بالش یا ارتفاع اضافه زیر یا لای زانوها.

در حالت خوابیده به پهلو، که بهترین حالت برای رفلاکس خوابیدن به پهلوی چپ هست، شانه و بازو و دست چپ روی شیب و وزن بدن له می شد و درد می گرفت و جایی یا فضای خالی برای جا دادن دست چپ نبود. و دست راست هم به بالش یا چیز دیگری برای جا گرفتن نیاز داشت. و پهلو هم در حالت خوابیده به شیب پهلو درد می گرفت.

همزمان باز هم رفلاکس بالا می زد و صبح های مختلفی سوزش توی حلق از شب قبل احساس می شد. همون طور که در حالت نشسته و ایستاده هم بالا می زد. و فقط به خاطر محکم کاری و درصدی احتمال کاهش میزان بالا اومدن اسید، از بالش و با ترفندهای مختلف، بالش های اضافه و عذاب استفاده شد. و دردهای عضلانی پشت و بازو و گردن و کمر و تحلیل و آویزونی صورت و غبغب هم پیدا شد. (و حجم موها و رشد موهای جدید هم در این مدت کم شد که معلوم نیست درصدی مرتبط به افزایش ارتفاع سر و کاهش یا تغییر جریان خون بوده یا خیر.) حتی متخصصانی می گفتن بلند کردن زیر سر یا بالش رفلاکس هم تاثیر خاص یا چندانی بر عوارض رفلاکس نداره.

به نظر بالش هایی که بالای شیب مسطح هست و سر به تنهایی می تونه افقی قرار بگیره و تنفس راحت تر بشه و پوست صورت و غبغب حفظ بشه و سوراخ دست هم دارن، ساخته شدن. کاهش امتیاز به خاطر رنج استفاده و تکنولوژی ناکافی گذشته است و امیدوارم تکنولوژی کمک به بهبود رفلاکس بهتر بشه