علیرضا نیری : ببینید عزیزان این ساج آماده پخت و پز نیست ، چندین مرحله کار آماده سازی نیاز دارد ، سطح آن بسیار زبر و با شرایط اولیه قابل نانوایی هم نیست ، وزن ساج دریافتی 7.5 کیلو بود که از نظر چگالی خوب بنظر می رسد ولی سطح داخلی آن سطح کاو آن چندین ایراد ریخته گری داشت ، اصطلاحا کرمو بود ولی چون عمق آن بیش از ۳ میل نبود هرچند ناراضی بودم ولی از مرجوع کردن منصرف شدم به هرحال ، برای جابجایی هر روزه سنگین است ولی توزیع دمایی خوبی دارد و یکنواختی دمای آن نقطه قوت است ، ابتدا آن را فرزکاری کردم (مینی فرز با سنگ سایش نه سنگ برش، دقت و ایمنی شدید الزامی است) و هردو سطح را از زبری ریخته گری زدودم ، بعد برس کاری (برس سیمی با دلر) روی هر دو سطح انجام شد تا خلل و فرج نیز تمیز شوند ، سپس سنباده کاری صورت گرفت تا سطوح تیز و برنده آن بی خطر شوند ، مورد ارسالی من چندین نقطه برنده داشت که اگر از دستکش ایمنی استفاده نکرده بودم ، زخم های جدی ایجاد می کرد ، سپس تمیزکاری و شستشو با مایع ظرفشویی که خاکسترها و پلیسه ها شسته شوند. ، و مرحله بعد پخت چدن بود ، ۴ بار جدن را با کمی روغن کانولا یا کتان چرب کنید و با دستمال روغن اضافی را پاک کنید ، ساج را در فر یا روی آتش ملایم قرار دهید ، و حرارت ساج تا حدود ۲۷۰ درجه افزایش دهید ، حدود ۴۰ دقیقه گرما دهی را ادامه دهید و اجازه ندهید ساج ناگهانی سرد شود ، اگر در فر می گذارید ، رها کنید تا ظرف چند ساعت آرام ، آرام سرد شود ، پس از اینکه حس براق و و رنگ تیره ساج پدیدار شد تقریبا فرآیند کامل شده ، حالا می توانید روی آتش قرار دهید و تا حدود ۲۳۰ درجه داغ کنید با نگه داشتن کف دست در فاصله ۱۰ سانتی و عدم تحمل بیش از ۳ ثانیه دمای حدود ۲۵۰ را بدست آورده اید ، با توجه به ضخامت خمیر ، حالا می تواند (از ۲ تا ۶ میلی متر ) دما را بین ۲۱۰ تا ۲۶۰ تغییر دهید ، از سطح کوژ آن استفاده کنید و با رسپی های سنتی هر محل و قومیت ایرانی نان مورد نظر خود را از کار در بیاورید ، سطح داخلی آن برای سرخ کردن بد نیست فقط اشکال این است که بر خلاف خمیر که براحتی جدا میشود و نمی چسبد ، بعضی بافت های غذایی برای نچسبیده به روغن نیاز دارد ، بعضی ها معتقدند چدن پس از هر بار استفاده خاصیت نچسبی آن افزایش می یابد ولی من هنوز در این زمینه تجربه ای ندارم ، امیدوارم این مطالب برای تصمیم گیری خرید این کالا برایتان مفید باشد