بهنام پورحسین : خیلی ها میگن یه داستان خوب نباید با توصیف زیاد شروع بشه و از همون چند بند اول باید حرکت داشته باشه تا خواننده رو جذب و یه جورایی معتاد خودش کنه اما آدم از وقتی که اسم این کتاب و از روی جلد می خونه معتادش میشه و اینجا فرق یه نویسنده حرفه آیی و آماتور مشخص میشه.
داستانش پر از حرف و حرکت و تصویره حتی مجال دم دادن یه قهوه رو هم به آدم نمیده. مرگ آلن هم در آخر بزرگ ترین و مهم ترین حرف کتابه که میگه کساییکه دوستون دارن تا یه حدی برای تغییرتون می تونن تلاش کنن.
منی که رو کتاب هام وسواس دارم و حساسم واقعا از دیجیکالا برای بسته بندیشون متشکرم