عکسهارو ببینید . در وهله ی اول با مشتی سیخ و چوب مواجه میشید اما واقعا عجیبه که چنین متریالی میتونه یه چای خوشرنگ و بسیار خوش طعم تحویلمون بده . البته باید بگم که کمی دلخور شدم چون بیش از یکسال از تولید این چای که بدستم رسید ، میگذره اما دیگه مرجوع نکردم . ابتدا خوب چای رو الک کردم طبیعتا خاک داشت . برای دم کردن اینجوری عمل کردم که ابتدا اون مقدار چای رو که میخواستم دم کنم ریختم داخل قوری چینی و ۲ بار با آب سرد آبکشی کردم بعدم آب جوش ریختم و گذاشتم نیم ساعت دم کشید . نتیجه عالی بود . و قسمت مفیدترش این بود که من حدود ۲ سال هست که بخاطر درد شدید معده اصلا چای رو گذاشتم کنار (فقط چای سبز میخورم) تا اینکه هفته ی قبل بلاخره دل به دریا زدم و این چای رو با تردید فراوان تهیه کردم واقعا عالی بود عالی بود . یوقت اون چوبهارو جدا نکنیدها اونها باید باشه چای رو خیلی خوش طعم میکنه . من بطور خالص استفاده کردم و عجیبه نه دل درد گرفتم و نه معده درد خداروشکر که بعد از بیش از ۲ سال دوباره تونستم چای سیاه بخورم . حتما یبار بصورت خالص دم کنید تا طعم واقعیش و بچشید . بعدا طبق سلیقه و فصل اگر دوسداشتید بیش طعم دهنده اضافه کنید . عجول نباشد و اجازه بدید نیم ساعت دم بکشه نگران نباشید کهنه دم نمیشه . اصلا چای ایرانی واقعا پدیده ی عجیبیه خدایا ممنون که آفریدیش این چای ۵ خرداد ۱۴۰۴ بدستم رسید به استفاده از قاشق و پیمونه برای ریختن چای در قوری اصرار نداشته باشید چون اصلا امکان پذیر نیست . فقط باید از دست استفاده کرد
